Wieloryb

Statek był żółty i miał czerwono-niebieski pasek przez środek. Żeby użyć tego oczekiwanego, puściłem wolno kilka innych, które do mnie przypłynęły. Kiedy mnie połknął cieszyłem się, że dopłynie dokładnie do mojego portu w krótkim czasie.
Niestety wkrótce, w kolejnym porcie pośrednim drzwi statku się zepsuły. I kapitan nakazał opuszczenie okrętu. Posłusznie więc udałem się na przystanek w poszukiwaniu wieloryba, już w tym momencie nieco poirytowany. Zaledwie światła zamknęły mi drogę powrotu, mój okręt stał się ponownie sprawnym okrętem i pomknął z pasażerami w dalszą drogę. Wieloryb, sunąc po szynach w końcu dotarł. A potem i tak musiałem przesiąść się na statek.

Jestem Jonaszem.

Przyzwyczaiłem się już do tego, że okręty uciekają na sam mój widok (jak tylko docieram do przystani zawsze widzę grupę stojących na redzie okrętów, które już odeszły). Wieloryby zresztą zachowują się podobnie.

Nie wiem, jakie jakie jest moje posłanie, ani gdzie jest Niniwa. Ale jestem Jonaszem.

No chyba, że "Według Łotra" Wiśniewskiego-Snerga dzieje się naprawdę. A ja jestem tanim, plastikowym manekinem...